بن احمد بن محمّد اعرج داد ، كه در تاريخ قم سنهء زفاف آن را نيز ضبط نموده ، پسر ابن عميد كاتب است ، كه وزير ركن الدوله و از تلامذه و تربيت كرده ابى عبد اللّه احمد بن محمّد بن خالد برقى بود ، و پس از پدر ركن الدوله او را وزير كرد ، و پس از او رتبهء وزارت به صاحب بن عبّاد مصاحب پدرش بود رسيد . و اين على ملقّب است به ذو الكفايتين ، و كنيه‌اش ابو الفتح ، و جلالت و كمال و فضل و دانش او و پدرش در كتب سير و تواريخ مذكور است . و نيز مسطور نماند كه مراد از رؤساى عرب كه از تاريخ قم گذشت كه ايشان موسى مبرقع را اكرام و اعزاز كردند ، آن‌قدر از اموال و عقار دادند كه او مستغنى شد ، و نيز فرزندزادهء او ابو على محمّد بن احمد بن موسى را معزّز و مكرّم داشتند ، طايفه جليلهء اشعريه‌اند « 1 » كه سبب آبادى قم شدند . و در ميان ايشان از عهد جناب صادق عليه السّلام تا قريب به عصر شيخ طوسى در هر طبقه آن قدر علما و اعيان و روات و محدّثين و مؤلّفين و مصنّفين و صاحبان مقامات عاليه بودند ، كه سبب حيرت است ، و كمتر كتاب حديثى است كه در هر صفحهء آن از روات اشعريين نباشند ، و اگر خوف اطاله و تنگى وقت نبود به اسامى شريفهء جمله‌اى از ايشان اشاره مىشد . و نيز معلوم باشد كه ذرّيهء طيّبهء موسى مبرقع در قديم معروف به رضائيه بودند ، چنان‌چه تاريخ قم در حالات حضرت جواد عليه السّلام گفته : عدد اولاد او : على العسكرى عليه السّلام ، و موسى جدّ رضائيه به قم ، و خديجه ، و حكيمه ، و امّ كلثوم ، و

--> ( 1 ) مراد طايفهء اشعرى است نه مذهب اشعرى ، و ايشان از اعلا و عبد اللّه و احوص‌اند كه پسران سعد بن مالك بن عامرى است كه قبيله‌ايست در يمن در سنهء نود و چهار به قم آمده ، و آن را شهرى ساختند و از اين قبيله بود ابو موسى اشعرى معروف « منه » .